Από την Κατοχή στα Αποικιακά Κατάλοιπα: Αξιοποιώντας το Διεθνές Δίκαιο και τη Διπλωματία για την Ανάκτηση της Κυριαρχίας

Η σιωπή της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τα χθεσινοβραδινά γεγονότα στο Ακρωτήρι είναι βαθιά ανησυχητική. Σε μια στιγμή περιφερειακής κλιμάκωσης, όταν αναφέρθηκε ότι πύραυλοι κατευθύνθηκαν προς βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νησί μας, η κυβέρνηση και η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων επέλεξαν τη σιωπή αντί της ηγεσίας.

Όταν ξένη στρατιωτική υποδομή σε κυπριακό έδαφος καθίσταται πιθανός στόχος, αυτό δεν είναι μακρινή γεωπολιτική. Είναι άμεσο ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Οι βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια αποτελούν αποικιακό κατάλοιπο των ρυθμίσεων του 1960. Δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ωστόσο η λειτουργία τους μπορεί να εκθέσει τον λαό μας σε αντίποινα. Θέτουν τους Κύπριους πολίτες, χωρίς τη συγκατάθεσή τους και παρά τη θέλησή τους, στο επίκεντρο συγκρούσεων που δεν επέλεξαν και δεν επιθυμούν να αποτελούν μέρος τους. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε να μετατραπεί η πατρίδα μας σε προκεχωρημένο φυλάκιο πολέμων που δεν είναι δικοί μας. Από τη μία πλευρά, συνεχίζουμε να υφιστάμεθα την τουρκική κατοχή σε μέρος της πατρίδας μας. Από την άλλη, ανεχόμαστε τη συνέχιση της βρετανικής αποικιακής παρουσίας στο ίδιο μας το έδαφος.

Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παραπλανούν τον λαό ή να καλλιεργούν κλίμα μοιρολατρίας. Η Κύπρος δεν είναι αδύναμη. Δυστυχώς, η κυβέρνησή μας υποτιμά επανειλημμένα τη δύναμη του διεθνούς δικαίου. Αντί να αξιοποιεί στρατηγικά τη διπλωματία, αντιμετωπίζει αυτά τα ζητήματα ως δήθεν ανέγγιχτα. Αν η κυβέρνηση αρνείται να ενεργήσει αποφασιστικά, δεν είναι επειδή η χώρα στερείται των μέσων. Είναι επειδή στερείται της πολιτικής βούλησης.

Έχουμε δει ότι χώρες με παρόμοια ιστορική διαδρομή με τη δική μας ενήργησαν και πέτυχαν. Ο Μαυρίκιος προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, υποστηρίζοντας ότι τμήμα της επικράτειάς του αποσπάστηκε υπό αποικιακή πίεση πριν από την ανεξαρτησία. Το 2019, το Δικαστήριο έκρινε ότι η διαδικασία αποαποικιοποίησης δεν ολοκληρώθηκε νόμιμα και ότι η συνέχιση της διοίκησης των Νήσων Τσάγκος από το Ηνωμένο Βασίλειο είναι παράνομη. Αυτή υπήρξε μια σαφής νομική και διπλωματική νίκη, απόδειξη ότι η κυριαρχία μπορεί να προασπιστεί και ότι τα αποικιακά κατάλοιπα μπορούν να αμφισβητηθούν.

Οι ήρωές μας, η γενιά που ανέλαβε τον αγώνα κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας τη δεκαετία του 1950, που αντιμετώπισε φυλακίσεις, εξορίες και την αγχόνη για την ελευθερία αυτού του τόπου, αγωνίστηκαν για κυριαρχία και αυτοδιάθεση. Η θυσία τους δεν έγινε για να παραμείνει η Κύπρος στρατηγικά όμηρος εξωτερικών αποφάσεων ή εκτεθειμένη σε κινδύνους που επιβάλλονται από άλλους.

Θα αγωνιστούμε για πλήρη κυριαρχία. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι η πατρίδα μας να απαλλαγεί από κάθε αποικιακό κατάλοιπο.